Na posiedzeniu Rady Starszych (vide Rada Żydowska) 30 kwietnia 1940 r. (vide Posiedzenia dnia 30 kwietnia 1940 r.) zapadły decyzje reorganizujące Wydział Prezydialny, agendy koordynującej działanie aparatu administracyjnego. Wydzielone zostały z niego: Centralny Sekretariat (vide), Sekretariat Próśb i Zażaleń (vide) oraz Sekretariat Prezydialny z siedzibą przy pl. Kościelnym 4, a następnie przy Dworskiej 1, kierowany przez Stanisława Jakobsona (vide). Po przeniesieniu Jakobsona do Sądu (vide) w sierpniu 1940 r. jego kierownikiem został Szulim Cygielman (vide).

Był to sekretariat techniczny, odpowiadający za dekretowanie korespondencji, podpisywanie korespondencji wewnętrznej, redagowanie okólników Rumkowskiego, wystawianie przepustek i przyznawanie dodatkowych przydziałów żywności. Na zamówienie władz niemieckich i Rumkowskiego Sekretariat sporządzał sprawozdania o ruchu i stanie zdrowotnym ludności. Zadaniem biura było również przygotowanie formularzy i druków oraz obwieszczeń, wykonywanych na znajdującym się tu hektografie bądź zlecanych drukarni. W grudnia 1940 r. w Sekretariacie pracowało 35 osób. Codzienną pracę sekretariatu wspomagał Wydział Informacyjny, kierowany przez Salomona Małkesa.

Cygielman pełnił funkcję kierownika Sekretariatu Prezydialnego przez cały okres funkcjonowania getta. W Kronice (vide) pojawia się informacja, że w październiku 1943 r. pomieszczenia „biura Cygielmana” zostały przeniesione do „sekretariatu Wołkówny”, który przestał funkcjonować jako Sekretariat ds. Próśb i Zażaleń, z kolei w pokojach Sekretariatu Prezydialnego ulokowano Oddział Specjalny (vide Sonderabteilung) Służby Porządkowej (vide) pełniący służbę przy Bałuckim Rynku (vide).