W getcie mieszkała początkowo z rodziną Wohl (brat matki) przy ul. Franciszkańskiej 47, a następnie z rodzicami (ojciec zmarł w styczniu 1942 r.) i synem przy ul. Towiańskiego 13/6. Pracowała jako urzędniczka w Kooperatywie B, po likwidacji etatu w czerwcu 1942 r. starała się o przyjęcie do Wydziału Naukowego (vide). Współpracowała ze Szmulem Rozensztajnem (vide), tworząc ilustracje do elementarza dla dzieci szkół żydowskich (vide Wydział Szkolny). Na początku września 1942 r. ciężko chora, przebywała w szpitalu przy Łagiewnickiej (vide Szpital nr 1), skąd została deportowana do Chełmna. Ewakuacja szpitali poprzedziła deportację dzieci i starszych (vide szpera), której ofiarą stali się matka i synek Marii.