Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 20-08-2025
Urodził się 15 kwietnia 1904 r. w Łodzi. Tutaj pobierał naukę w studio teatralnym.
Od kwietnia 1942 r. był Kierownikiem Biura-Powołań I. W ramach działalności Biura odpowiedzialny był za rozdzielanie pracowników fizycznych w getcie pomiędzy różne resorty. Po likwidacji Biura Powołań został kierownikiem Domu Kultury, który od 1 marca 1941 r. stanowił niezależny wydział w administracji żydowskiej getta. Był także współkierownikiem Urzędu Pracy.
W marcu 1943 r. na rozkaz Biebowa miał być przeniesiony do pracy w fabryce. Na prośbę Rumkowskiego Biebow oddelegował go do pomocy w akcji przewarstwowienia. Był członkiem komisji kwalifikującej robotników w marcu 1943 r. na wyjazd do pracy poza getto. W czerwcu 1944 r. wchodził w skład komisji międzyresortowej i należał do głównych kierowników akcji wysiedleńczej, podczas której przeżył załamanie nerwowe.
Mosze Puławer określił Siennickiego, który przed wybuchem wojny był jego dobrym przyjacielem, jako zaufanego człowieka Rumkowskiego. W latach 1948-1949 prowadzone było postępowanie przed Sądem Obywatelskim przy Cen- tralnym Komitecie Żydów w Polsce. Dochodzenie zostało umorzone z uwagi na brak możliwości ustalenia adresu zamieszkania.
Od kwietnia 1942 r. był Kierownikiem Biura-Powołań I. W ramach działalności Biura odpowiedzialny był za rozdzielanie pracowników fizycznych w getcie pomiędzy różne resorty. Po likwidacji Biura Powołań został kierownikiem Domu Kultury, który od 1 marca 1941 r. stanowił niezależny wydział w administracji żydowskiej getta. Był także współkierownikiem Urzędu Pracy.
W marcu 1943 r. na rozkaz Biebowa miał być przeniesiony do pracy w fabryce. Na prośbę Rumkowskiego Biebow oddelegował go do pomocy w akcji przewarstwowienia. Był członkiem komisji kwalifikującej robotników w marcu 1943 r. na wyjazd do pracy poza getto. W czerwcu 1944 r. wchodził w skład komisji międzyresortowej i należał do głównych kierowników akcji wysiedleńczej, podczas której przeżył załamanie nerwowe.
Mosze Puławer określił Siennickiego, który przed wybuchem wojny był jego dobrym przyjacielem, jako zaufanego człowieka Rumkowskiego. W latach 1948-1949 prowadzone było postępowanie przed Sądem Obywatelskim przy Cen- tralnym Komitecie Żydów w Polsce. Dochodzenie zostało umorzone z uwagi na brak możliwości ustalenia adresu zamieszkania.
Adriana Bryk