Instytucja zajmująca się głównie sprawami związanymi z przydzielaniem zatrudnienia osobom, pobierającym zasiłki – często wysyłanym do obozów pracy, a następnie przymusowym zatrudnieniem Żydów poza granicami getta. Wyłoniła się z Biura Powołań (vide Biuro powolań I) . Mieściła się przy ul. Lutomierskiej 11, podlegała bezpośrednio Centralnemu Sekretariatowi na Bałuckim Rynku, a nie Centralnemu Biuru Resortów Pracy, zajmującemu się sprawami zatrudnienia wewnątrz getta.