W lutym 1941 r. Szyja Klugman przygotował projekt loterii, w której mogli wziąć udział wszyscy mieszkańcy getta. Dołączono do niego opis systemu tworzenia losów oraz projekt kuponu w cenie 2 mk. Najwyższa przewidziana nagroda wynosiła 500 mk. Loteria miała być promowana na łamach "Geto-Cajtung". Projekt ten zo stał prawdopodobnie przekazany Przełożonemu Starszeństwa Żydów (vide), ale nie doczekał się realizacji.

Na początku 1944 r. w resortach pojawili się sprzedawcy losów na loterie fantowe w cenie 2 mk. Dochód z ich sprzedaży zasilał kasy działających przy resortach i wydziałach komisjach chorobowych, które przeznaczały środki na pomoc chorym robotnikom. Fanty w postaci produktów  żywnościowych pochodziły z zaoszczędzonych zapasów. W Wydziale Elektrotechnicznym zatrudnieni młodociani odkładali część przysługującej im porcji, aż uzbierano 2 kg chleba, który zwycięzca loterii był zobowiązany spożyć w miejscu pracy. Loterię tę nazwano „Raz a dobrze”.

Liczbę przedmiotów do wygrania szacowano w lutym 1944 r. na ok. 1000 szt.