Urodzony 21 sierpnia 1899 r. w Kosmonosach w Kraju Środkowoczeskim nieopodal Mlada Boleslav. Ojciec był miejscowym rzeźnikiem. Po ukończeniu szkoły handlowej Viktor wyjechał do Pragi, gdzie pracował jako prokurent i urzędnik bankowy. Tam poznał późniejszą narzeczoną, Anę Moravskovą, którą nazywał Aša, pochodzącą z katolickiej rodziny z Wiednia. Mieszkał przy ul. Jakubowskiej 8.

Po wybuchu wojny został deportowany (vide Deportacje Żydów z Rzeszy i Protektoratu) piątym transportem z Pragi (vide) do łódzkiego getta 3 listopada 1941 r. Zamieszkał wraz z dużą częścią osób z Pragi w kolektywie (vide) przy ul. Jakuba 10 (vide). Od 1 kwietnia 1942 r. pracował w Pralni Chemicznej (vide) mieszczącej się przy ul. Drewnowskiej 77. Taką datę nosi pierwszy wpis w prowadzonym przez niego Dzienniku (vide). 2 maja 1942 r. jego nazwisko znalazło się na listach deportacyjnych, jednak początkowo udało mu się uniknąć wysyłki do obozu w Chełmnie (vide), gdyż jako osoba zatrudniona odwołał się od decyzji i został skierowany do tzw. nadkontyngentu (vide), czyli zatrudnionych, lecz mimo to widniejących na listach deportacyjnych. Kolejny raz poszczęściło mu się, gdy w kolektywie ogłoszono kwarantannę ze względu na pojawienie się ogniska chorób zakaźnych, co sprawiło, że objęte nią osoby nie były chwilowo kierowane do transportów. W tym czasie odpowiedział na apel ogłoszony w obwieszczeniu (vide Obwieszczenia Przełożonego Starszeństwa Żydów) dotyczący rejestracji osób do pracy poza gettem prowadzonej przez Urząd Pracy (vide). Ta decyzja uratowała mu życie, gdyż w dniu wyjazdu ostatniego transportu do Chełmna Hahna umieszczono wraz z grupą 200 osób w Centralnym Więzieniu (vide), skąd przewieziono ich do obozu przejściowego na terenie Litzmannstadt, a stamtąd do obozu pracy pod Poznaniem (vide Obozy pracy w Wielkopolsce). Ostatecznie Hahn trafił do obozu w Kobylympolu, gdzie pracował od 17 maja przy budowie linii kolejowej i rozładunku wagonów z materiałami budowlanymi. Ostatni wpis w Dzienniku nosi datę 28 maja 1942 r.

26 stycznia 1944 r. Hahn trafił do obozu w Sachsenhausen (numer więźnia 75193), skąd 13 kwietnia 1945 r. został przeniesiony do podobozu Mauthausen w Ebensee (numer więźnia 138430). Tam doczekał wyzwolenia 5 maja 1945 r.

Po wojnie wrócił do Pragi, gdzie ożenił się z Ašą i gdzie urodziła się ich córka Sylvia. Zmarł w Pradze w listopadzie 1981 r.