Urodził się w Pławnie (gm. Gidle) w 1913 r. Rodzina przeprowadziła się do Łodzi, gdy Hersz był dzieckiem. W Łodzi ukończył szkołę handlową. Przed wojną zajmował się sprzedażą mydła i pracował w pogotowiu Linas Hacedek.
 
W getcie zamieszkał z poślubioną w grudniu 1939 r. żoną Felicją z domu Kijak (1911–1999) przy ul. Jakuba 8. Został sekretarzem dr. Leona Szykiera w Wydziale Zdrowia. Po wysiedleniach we wrześniu 1942 r. (vide Szpera), gdy zmalała aktywność szpitali i z funkcji dyrektora zrezygnował Józef Rumkowski (vide), został kierownikiem administracyjnym Wydziału Zdrowia. Wszelkiego rodzaju zarządzenia wydawane przez wydział były od tego momentu podpisywane przez Hersza Czarnobrodę i Wiktora Millera (vide) jako przewodniczącego.

W październiku 1944 r. został deportowany do obozu w Oranienburgu, a następnie Königswusterhausen, gdzie został uwolniony 26 kwietnia 1945 r. Po wojnie wrócił do Łodzi. W 1957 r. z żoną i córką wyjechał do Izraela. Zmarł w 1980 r. W zbiorach Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi znajduje się metalowa zapalniczka podarowana przez Czarnobrodę dr. Millerowi z okazji dwulecia współpracy w Wydziale Zdrowia z wygrawerowaną datą 6 maja 1943 r.
 
Ewa Wiatr