Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 02-05-2025
Ur. w 1887 r. w Staszowie (gubernia kielecka). Wychowany w Łodzi. Przyjaciel Prezesa. Dawniej pracownik umysłowy i wspólnik w firmie „Rumkowski i Szczęśliwy”. W ostatnich latach przed wojną aktywny przemysłowiec (założyciel i wspólnik firmy „Wu-Es”). Następnie niezależny przemysłowiec.
Po wybuchu wojny zamierzał, jak wielu innych, opuścić Łódź, ale na prośbę Prezesa został i trafił do getta. 30 stycznia 1940 r. otrzymał zdanie stworzenia i pokierowania Wydziałem Aprowizacji. Ciesząc się pełnym zaufaniem Prezesa, działał w sposób nieskrępowany, dzięki czemu działalność wydziału stoi na właściwym poziomie.
Po wybuchu wojny zamierzał, jak wielu innych, opuścić Łódź, ale na prośbę Prezesa został i trafił do getta. 30 stycznia 1940 r. otrzymał zdanie stworzenia i pokierowania Wydziałem Aprowizacji. Ciesząc się pełnym zaufaniem Prezesa, działał w sposób nieskrępowany, dzięki czemu działalność wydziału stoi na właściwym poziomie.
Józef Zelkowicz
Pełne imiona: (A)Wigdor Mendel, potocznie nazywany Maksem. W 1930 r. wraz z Ignacym Landauem założył firmę Wyrób i Sprzedaż Tkanin Gobelinowych i Towa- rów na Obicia Meblowe, mieszczącą się przy ul. Piotrkowskiej 39. W zachowanych aktach rejestrowych brak jest potwierdzenia, aby był wspólnikiem firmy „Wu-Es”. Wyrób i Sprzedaż Manufaktury. Jako jedyny właściciel figuruje Izaak Wajs.
Z żoną Leonorą z domu Glidman (ur. 1903) i synami: Jerzym (ur. 1922) i Julianem (ur. 1927), mieszkał przed wojną przy ul. Narutowicza 56, natomiast w getcie przy ul. Brzezińskiej 56/2 (obecnie ul. Wojska Polskiego). Z rodziną mieszkała matka żony, Sara Glidman (zm. 2 marca 1944 r.) oraz adoptowany syn, Samuel Sandler (ur. 1927).
W listopadzie 1943 r. Wydział Aprowizacji przeszedł w ręce Kligiera, Rajngolda i Millera (vide Triumvirat) Szczęśliwy nie przestał być w kierownictwie, niemniej, jak doniosła Kronika: „nie jest on członkiem kolegium ds. zaopatrzenia”. Podczas likwidacji getta w sierpniu 1944 r. znalazł się w grupie pozostawionej do sprzątania terenu. Z całą rodziną doczekał wyzwolenia Łodzi. We wrześniu 1946 r. rodzina wyjechała do Szwecji, skąd Szczęśliwy wystąpił w marcu 1947 r. drogą sądową o uznanie za zmarłą matkę żony, Sarę Glidman. Na świadka Szczęśliwy powołał m.in. mieszkającego wówczas w Łodzi Salomona Sera. Pod koniec lat 50. rodzina znalazła się w Australii, gdzie Maks zmarł w 1961 r.
Pełne imiona: (A)Wigdor Mendel, potocznie nazywany Maksem. W 1930 r. wraz z Ignacym Landauem założył firmę Wyrób i Sprzedaż Tkanin Gobelinowych i Towa- rów na Obicia Meblowe, mieszczącą się przy ul. Piotrkowskiej 39. W zachowanych aktach rejestrowych brak jest potwierdzenia, aby był wspólnikiem firmy „Wu-Es”. Wyrób i Sprzedaż Manufaktury. Jako jedyny właściciel figuruje Izaak Wajs.
Z żoną Leonorą z domu Glidman (ur. 1903) i synami: Jerzym (ur. 1922) i Julianem (ur. 1927), mieszkał przed wojną przy ul. Narutowicza 56, natomiast w getcie przy ul. Brzezińskiej 56/2 (obecnie ul. Wojska Polskiego). Z rodziną mieszkała matka żony, Sara Glidman (zm. 2 marca 1944 r.) oraz adoptowany syn, Samuel Sandler (ur. 1927).
W listopadzie 1943 r. Wydział Aprowizacji przeszedł w ręce Kligiera, Rajngolda i Millera (vide Triumvirat) Szczęśliwy nie przestał być w kierownictwie, niemniej, jak doniosła Kronika: „nie jest on członkiem kolegium ds. zaopatrzenia”. Podczas likwidacji getta w sierpniu 1944 r. znalazł się w grupie pozostawionej do sprzątania terenu. Z całą rodziną doczekał wyzwolenia Łodzi. We wrześniu 1946 r. rodzina wyjechała do Szwecji, skąd Szczęśliwy wystąpił w marcu 1947 r. drogą sądową o uznanie za zmarłą matkę żony, Sarę Glidman. Na świadka Szczęśliwy powołał m.in. mieszkającego wówczas w Łodzi Salomona Sera. Pod koniec lat 50. rodzina znalazła się w Australii, gdzie Maks zmarł w 1961 r.