Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 26-04-2025
Wersja 1
Dr filozofii.
Ur. 13 maja 1884 r. w Koryczanach (Morawy).
Od 1902 r. aktywny w dziedzinach związanych z życiem żydowskim, szczególnie w partii syjonistycznej. W 1909 r. utworzył wraz z Hugo Zuckermannem i Adolfem Standem żydowską scenę w Wiedniu. Tłumacz literatury jidysz, współpracownik licznych żydowskich czasopism. Podczas I wojny światowej przebywał w Bułgarii jako publicysta w służbach austriackich. W latach 1929–1938 był redaktorem naczelnym syjonistycznej gazety „Die Neue Welt” w Wiedniu. W listopadzie 1941 r. przybył do getta piątym transportem z Pragi. Tu od czerwca 1942 r. urzędnik Archiwum(vide), współpracownik przy redagowaniu Kroniki (vide) oraz niniejszego leksykonu.
Znany ze swej rozległej wiedzy we wszystkich dziedzinach życia żydowskiego, otoczony kręgiem podobnie myślących młodszych towarzyszy, którzy widzieli w nim swego mentora. Znajdował się pod szczególną opieką Borucha Praszkiera (vide Boruch Praszkier), który uwalniał go od wszystkich trosk dnia codziennego.
Utwory: Philipp Otto Runge in der Romantik (1908), Die Vierte Galerie (powieść 1910), Mendel Ruhig (opowiadanie 1914), Tage und Nächte (nowele 1920), Komödianten (według powieści Szolema Alejchema "Irrende Sterne" 1930) i inne.
Wersja 2
Doktor Filozofii. Ur. 13 maja 1884 r. w Koryczanach (Morawy).
Już jako gimnazjalista udzielał się w ruchu syjonistycznym, w 1902 r. przybył na Uniwersytet w Wiedniu, gdzie pod bezpośrednim kierownictwem Theodora Herzla zorganizował studencką organizację syjonistyczną „Theodor Herzl” i stworzył pierwsze syjonistyczne pismo w szkole wyższej „Unsere Hoffnung”. Był współpracownikiem „Die Welt” Herzla (Wiedeń).
W 1909 r. wraz z Hugo Zuckermannem i deputowanym Adolfem Standem utworzył pierwszą „Jüdische Bühne” (w języku niemieckim), dla której pracował w charakterze dramaturga, reżysera oraz aktora. 1911/1913 syjonistyczne wyjazdy propagandowe do Paryża i Londynu. Tłumaczenia literatury z jidysz, a mianowicie Bialika, Szolema Alejchema, Pereca, Pińskiego, Lejwika i innych.
Współpracownik licznych żydowskich czasopism, główny temat to Wschód i Zachód.
Podczas wojny światowej szef prasowy i redaktor naczelny niemiecko-bułgarskiej gazety „Bolgarski Trgowski Westnik” w Sofii, gdzie wspólnie z Karlem Herbstem utworzył „nielegalną” organizację syjonistyczną.
W latach 1923–1927 redaktor syjonistycznej gazety codziennej „Wiener Morgenze itung” (Wiedeń), w 1925 r. działalność propagandowa w Jugosławii i Bułgarii, od 1926 r. współwydawca czasopisma „Menorah” (Wiedeń). Od 1927 r. do 1938 r. kierownik utworzonego przez siebie żydowskiego teatru „Jüdische Künstlerspiele” (Wiedeń).
W 1926 r. sprowadził moskiewski teatr „Habima” do Wiednia, dla którego napisał pierwszą niemieckojęzyczną broszurę reklamową. W latach 1930–1933 kierował gościn- nymi występami żydowskiego zespołu „Wilner Truppe” i Morrisa Schwartza. Od 1929 r. do 1938 r. redaktor naczelny syjonistycznego tygodnika „Die Neue Welt” (Wiedeń).
Od marca 1938 r. emigrant w Pradze, gdzie został zatrudniony jako korespondent „Jewish Chronicle” (Londyn).
W listopadzie 1941 r. przybył piątym praskim transportem do getta. Tutaj współpracownik Archiwum (vide Archiwum)od czerwca 1942 r.
Utwory: Phillip Otto Runge in der Romantik (1908), Die Vierte Galerie (powieść 1910), Mendl Ruhig (opowiadanie 1914), Tage und Nächte (nowele 1920), Komödianten (według powieści Scholema Alejchema Irrende Sterne, 1930) i inne.
Był synem Dawida i Hanny z domu Jelinek. Z żoną Henriettą przygotowywał się do emigracji do Londynu. Henrietta zdążyła wyjechać, Oskar pozostał w Pradze, skąd został deportowany do łódzkiego getta z Pragi. Mieszkał przy ul. Łagiewnickiej 27, potem przy ul. Zgierskiej 3 oraz ul. Dworskiej (obecnie ul. Organizacji WiN). W Wydziale Archiwum przygotowywał teksty do Kroniki getta oraz hasła do Encyklopedii. Równolegle prowadził zapiski prywatne.
Dr filozofii.
Ur. 13 maja 1884 r. w Koryczanach (Morawy).
Od 1902 r. aktywny w dziedzinach związanych z życiem żydowskim, szczególnie w partii syjonistycznej. W 1909 r. utworzył wraz z Hugo Zuckermannem i Adolfem Standem żydowską scenę w Wiedniu. Tłumacz literatury jidysz, współpracownik licznych żydowskich czasopism. Podczas I wojny światowej przebywał w Bułgarii jako publicysta w służbach austriackich. W latach 1929–1938 był redaktorem naczelnym syjonistycznej gazety „Die Neue Welt” w Wiedniu. W listopadzie 1941 r. przybył do getta piątym transportem z Pragi. Tu od czerwca 1942 r. urzędnik Archiwum(vide), współpracownik przy redagowaniu Kroniki (vide) oraz niniejszego leksykonu.
Znany ze swej rozległej wiedzy we wszystkich dziedzinach życia żydowskiego, otoczony kręgiem podobnie myślących młodszych towarzyszy, którzy widzieli w nim swego mentora. Znajdował się pod szczególną opieką Borucha Praszkiera (vide Boruch Praszkier), który uwalniał go od wszystkich trosk dnia codziennego.
Utwory: Philipp Otto Runge in der Romantik (1908), Die Vierte Galerie (powieść 1910), Mendel Ruhig (opowiadanie 1914), Tage und Nächte (nowele 1920), Komödianten (według powieści Szolema Alejchema "Irrende Sterne" 1930) i inne.
Oskar Singer
Wersja 2
Doktor Filozofii. Ur. 13 maja 1884 r. w Koryczanach (Morawy).
Już jako gimnazjalista udzielał się w ruchu syjonistycznym, w 1902 r. przybył na Uniwersytet w Wiedniu, gdzie pod bezpośrednim kierownictwem Theodora Herzla zorganizował studencką organizację syjonistyczną „Theodor Herzl” i stworzył pierwsze syjonistyczne pismo w szkole wyższej „Unsere Hoffnung”. Był współpracownikiem „Die Welt” Herzla (Wiedeń).
W 1909 r. wraz z Hugo Zuckermannem i deputowanym Adolfem Standem utworzył pierwszą „Jüdische Bühne” (w języku niemieckim), dla której pracował w charakterze dramaturga, reżysera oraz aktora. 1911/1913 syjonistyczne wyjazdy propagandowe do Paryża i Londynu. Tłumaczenia literatury z jidysz, a mianowicie Bialika, Szolema Alejchema, Pereca, Pińskiego, Lejwika i innych.
Współpracownik licznych żydowskich czasopism, główny temat to Wschód i Zachód.
Podczas wojny światowej szef prasowy i redaktor naczelny niemiecko-bułgarskiej gazety „Bolgarski Trgowski Westnik” w Sofii, gdzie wspólnie z Karlem Herbstem utworzył „nielegalną” organizację syjonistyczną.
W latach 1923–1927 redaktor syjonistycznej gazety codziennej „Wiener Morgenze itung” (Wiedeń), w 1925 r. działalność propagandowa w Jugosławii i Bułgarii, od 1926 r. współwydawca czasopisma „Menorah” (Wiedeń). Od 1927 r. do 1938 r. kierownik utworzonego przez siebie żydowskiego teatru „Jüdische Künstlerspiele” (Wiedeń).
W 1926 r. sprowadził moskiewski teatr „Habima” do Wiednia, dla którego napisał pierwszą niemieckojęzyczną broszurę reklamową. W latach 1930–1933 kierował gościn- nymi występami żydowskiego zespołu „Wilner Truppe” i Morrisa Schwartza. Od 1929 r. do 1938 r. redaktor naczelny syjonistycznego tygodnika „Die Neue Welt” (Wiedeń).
Od marca 1938 r. emigrant w Pradze, gdzie został zatrudniony jako korespondent „Jewish Chronicle” (Londyn).
W listopadzie 1941 r. przybył piątym praskim transportem do getta. Tutaj współpracownik Archiwum (vide Archiwum)od czerwca 1942 r.
Utwory: Phillip Otto Runge in der Romantik (1908), Die Vierte Galerie (powieść 1910), Mendl Ruhig (opowiadanie 1914), Tage und Nächte (nowele 1920), Komödianten (według powieści Scholema Alejchema Irrende Sterne, 1930) i inne.
Oskar Singer
Był synem Dawida i Hanny z domu Jelinek. Z żoną Henriettą przygotowywał się do emigracji do Londynu. Henrietta zdążyła wyjechać, Oskar pozostał w Pradze, skąd został deportowany do łódzkiego getta z Pragi. Mieszkał przy ul. Łagiewnickiej 27, potem przy ul. Zgierskiej 3 oraz ul. Dworskiej (obecnie ul. Organizacji WiN). W Wydziale Archiwum przygotowywał teksty do Kroniki getta oraz hasła do Encyklopedii. Równolegle prowadził zapiski prywatne.