Dzielnica żydowska zamieszkała tylko i wyłącznie przez ludność żydowską, mogącą poruszać się bez ograniczeń w jej obrębie, i nieodseparowana od innych części miasta oraz dostępna bez ograniczeń dla Niemców i Polaków. Żydzi pragnący otwarte getto opuszczać, byli zmuszeni w tym celu zaopatrywać się w specjalne przepustki wydawane przez miejscowe władze.

Takie otwarte getta istniały w niemal wszystkich miastach Warthelandu w latach 1940–1942 i tylko nieliczne z nich uległy zamknięciu przed likwidacją i przesiedleniem ludności żydowskiej do Łodzi. Getta tego rodzaju stanowiły właściwie tylko dzielnice zamieszkania Żydów i mając kontakt z resztą ludności były aprowizacyjnie tylko częściowo zależne od skąpych przydziałów żywnościowych władz. Również getto łódzkie było do dnia 30 kwietnia 1940 r. otwarte.

Józef Uryson