Urodził się w 14 września 1913 r. w Łodzi. W 1935 r. ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Po powstaniu Urzędu Stanu Cywilnego (vide) pełnił funkcję zastępcy kierownika. Z ramienia Urzędu Stanu Cywilnego uczestniczył w przeprowadzanych w 1940 r. w Kolegium Rabinackim (vide) rozwodach. Po powołaniu Sądu Przełożonego Starszeństwa Żydów pracował tam jako szef Wydziału Cywilnego. Uczestniczył w wielu rozprawach jako sędzia. Należał do grupy sędziów (vide), którzy w sierpniu 1941 r. sprzeciwili się próbom narzucenia sędziom w getcie wydawania wyroków śmierci. Merenlender został wraz z pozostałymi osobami zawieszony w wykonywaniu obowiązków sędziego. W marcu 1942 r. napisał wycofał decyzję o rezygnacji z pracy i zwrócił się do Mordechaja Chaima Rumkowskiego z prośbą o zatrudnienie. Wrócił do pracy w Sądzie. W maju 1943 r. występował jako kierownik Wydziału Ewidencji Ludności. Prawdopodobnie od lipca 1943 r. pełnił funkcję kierownika Wydziału Kartkowego.

Z żoną Lilianą (ur. 1911) mieszkał przed wojną przy ul. Tramwajowej 3, w getcie przy ul. Żytniej 14 i Brzezińskiej 25. Deportowany do Auschwitz w sierpniu 1944 r., 1 września został zarejestrowany jako więzień Dachau. 25 października został z powrotem odesłany do Auschwitz, gdzie prawdopodobnie zginął.