Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 22-04-2025
Inżynier.
Ur. 26 września 1898 r., ukończył politechnikę w Berlinie, przed wojną współkierownik i współwłaściciel fabryki waty i watoliny „A.L.Łapp” w Łodzi, w listopadzie 1939 r. powołany przez Prezesa a Rumkowskiego, po aresztowaniu I Beiratu (vide Bajrat I), do nowego Beiratu, brał udział w pracy Wydziału Mieszkaniowego przy translokacji ludności żydowskiej do getta. Od maja 1940 r. Patron Służby Porządkowej (OD) z ramienia Beiratu. We wrześniu 1940 r. aresztowany przez władze niemieckie, po miesięcznym pobycie w więzieniu powraca do getta, gdzie popada w konflikt z Prezesem Rumkowskim na tle swojej sprawy. Opuszcza swoją placówkę i odtąd nie posiada żadnego zatrudnienia. W okresie Spery [!] wrześniowej, chory na tyfus plamisty, zostaje wysiedlony.
Przed wojną mieszkał przy ul. Kilińskiego 169. W getcie zamieszkał z żoną Romaną (ur. 1900), synem Andrzejem (ur. 1935) oraz rodzicami Abramem (ur. 1871) i Perlą Frajdą (ur. 1875) przy ul. Brzezińskiej 40 (obecnie ul. Wojska Polskiego), a następnie przy ul. Stodolnianej 10 (obecnie nie istnieje). Grzegorz Łapp z rodzicami został wywieziony do Chełmna nad Nerem. W getcie pozostała żona z synem, od października 1942 r. mieszkała przy ul. Młynarskiej 15.
Zachowało się pismo wystawione przez Grzegorza Łappa jako Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z 15 czerwca 1940 r., kierowane do podoficera Blemera, członka Sądu Dyscyplinarnego, wyznaczające termin i miejsce sesji Sądu. Spotkanie miało się odbyć 22 czerwca 1940 r. w lokalu I rewiru przy ul. Franciszkańskiej 15.
Między Łappem a Rumkowskim niewątpliwie doszło do konfliktu, którego echo pojwia się w protokole z konferencji Prezesa z rabinami 9 lutego 1941 r.: „O Łappie wspomniał tylko, że swego czasu nie za cnoty wywalił go z Rady, a obecnie za podburzanie umieścił w areszcie”.
Ur. 26 września 1898 r., ukończył politechnikę w Berlinie, przed wojną współkierownik i współwłaściciel fabryki waty i watoliny „A.L.Łapp” w Łodzi, w listopadzie 1939 r. powołany przez Prezesa a Rumkowskiego, po aresztowaniu I Beiratu (vide Bajrat I), do nowego Beiratu, brał udział w pracy Wydziału Mieszkaniowego przy translokacji ludności żydowskiej do getta. Od maja 1940 r. Patron Służby Porządkowej (OD) z ramienia Beiratu. We wrześniu 1940 r. aresztowany przez władze niemieckie, po miesięcznym pobycie w więzieniu powraca do getta, gdzie popada w konflikt z Prezesem Rumkowskim na tle swojej sprawy. Opuszcza swoją placówkę i odtąd nie posiada żadnego zatrudnienia. W okresie Spery [!] wrześniowej, chory na tyfus plamisty, zostaje wysiedlony.
Józef Uryson
Przed wojną mieszkał przy ul. Kilińskiego 169. W getcie zamieszkał z żoną Romaną (ur. 1900), synem Andrzejem (ur. 1935) oraz rodzicami Abramem (ur. 1871) i Perlą Frajdą (ur. 1875) przy ul. Brzezińskiej 40 (obecnie ul. Wojska Polskiego), a następnie przy ul. Stodolnianej 10 (obecnie nie istnieje). Grzegorz Łapp z rodzicami został wywieziony do Chełmna nad Nerem. W getcie pozostała żona z synem, od października 1942 r. mieszkała przy ul. Młynarskiej 15.
Zachowało się pismo wystawione przez Grzegorza Łappa jako Przewodniczącego Sądu Dyscyplinarnego z 15 czerwca 1940 r., kierowane do podoficera Blemera, członka Sądu Dyscyplinarnego, wyznaczające termin i miejsce sesji Sądu. Spotkanie miało się odbyć 22 czerwca 1940 r. w lokalu I rewiru przy ul. Franciszkańskiej 15.
Między Łappem a Rumkowskim niewątpliwie doszło do konfliktu, którego echo pojwia się w protokole z konferencji Prezesa z rabinami 9 lutego 1941 r.: „O Łappie wspomniał tylko, że swego czasu nie za cnoty wywalił go z Rady, a obecnie za podburzanie umieścił w areszcie”.