Zadaniem powołanej na początku lipca 1942 r. Komisji Urlopowej, działającej w strukturze Wydziału Personalnego (vide), było kierowanie do Domu Wypoczynkowego (vide) urzędników i robotników na tygodniowe turnusy. Składała się z bliskich współpracowników Mordechaja Chaima Rumkowskiego: Henryka Neftalina (vide), Arka Jakubowicza (vide), Stanisława Jakobsona (vide), Juliana Grossbarta (vide), Salomona Sera (vide), Władysława Franka (vide) i Leona Rozenblata (vide).

Prawo do siedmiodniowego urlopu przysługiwało pracownikom nominowanym przed 1 lipca 1941 r., ubiegającym się o urlop po raz pierwszy. Przez Komisję przechodziły listy robotników i pracowników kierowanych przez resorty (vide) i wydziały na urlop oraz listy osób, które zamieniały urlop na talon żywnościowy. Dokumenty były wcześniej przygotowywane przez powołane do tego biuro, kierowane przez Czesławę Tatarkównę.

Zasady przyznawania urlopów zmieniły się w listopadzie 1942 r. Rumkowski 6 listopada rozwiązał Komisję Urlopową, zastrzegając sobie prawo decyzji przy udzielaniu urlopów oraz przyznawaniu talonów urlopowych. Sprawami organizacyjnymi zajmowało się dalej biuro, oficjalnie nazywane Referatem Urlopowym.