Pisarz, dramaturg, autor tekstów rewiowych. Urodził się 15 marca 1912 r. w Łodzi. W latach 30. pisał teksty piosenek, humoreski dla rewiowego teatru Ararat oraz warszawskiego teatru Di Jidisze Bande. Działał w lewicowej organizacji młodzieżowej Cukunft, a następnie w Bundzie.

Po wybuchu wojny znalazł się w łódzkim getcie, gdzie pracował początkowo jako dozorca w szpitalu, a od maja 1942 r. jego nazwisko pojawia się na listach pracowników Wydziału Ewidencji Ludności (vide), w Referacie Zbioru Książek.

Pisał humoreski, monologi, jednoaktówki i scenki rodzajowe do trzech rewii wystawionych w Domu Kultury (vide) w 1941 i 1942 r. oraz rewii Resortu Papierniczego, której premiera odbyła się 30 maja 1943 r. Szczególnie popularne były monologi jego autorstwa. W getcie należał do kręgu skupionego wokół Miriam Ulinower (vide).

Mieszkał początkowo przy ul. Wesołej 17 (być może wówczas pracował w szpitalu), następnie przy ul. Bazarnej 7, a od lutego 1943 r. przy Ceglanej 2. W sierpniu 1944 r. wywieziony do Auschwitz i tam zamordowany.