Lekarka, internistka, higienistka. Urodzona w Łodzi 13 marca 1895 r., córka Mowszy (Mojżesza) Arona Rabinowicza i Fajgi (Fanny) z domu Emdin. W 1918 r. ukończyła studia medyczne na uniwersytecie w Kijowie, dwa lata później nostryfikowała dyplom w Warszawie. Od 1919 r. zatrudniona jako asystentka na oddziale chorób wewnętrznych w Szpitalu im. małżonków Poznańskich oraz jako lekarka higienistka przy Zarządzie Miejskim w Łodzi.
23 listopada 1930 r. wyszła za mąż za Leona Ginsberga, z którym miała córkę Marię Felicję, urodzoną 31 maja 1931 r. W getcie pracowała w Wydziale Zdrowia, kierowała poradnią przeciwgruźliczą. Mieszkała z córką i siostrą Eugenią Rabinowicz przy ul. Brzezińskiej 25/27, lok. 11, od września 1942 r. przy Zgierskiej 3, lok. 12.
Podczas likwidacji getta w 1944 r. wywieziona do Auschwitz. Po zakończeniu wojny wróciła do Łodzi. Na wieść o śmierci siostry i córki 4 czerwca 1945 r. popełniła samobójstwo. Pochowana na cmentarzu żydowskim w Łodzi kwatera M prawa, grób 45.
Źródła
Rocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej 1938, Warszawa 1938, szp. 373; Gliński J.B. Słownik biograficzny lekarzy i farmaceutów ofiar drugiej wojny światowej, Wrocław 1997, s.342; ŻDŁ, t. 4, s. 128 –129.