Wysyłanie i dostarczanie depesz z getta było możliwe przede wszystkim w 1940 i 1941 r. Z danych statystycznych obejmujących rok funkcjonowania poczty gettowej (vide Wydział Pocztowy) przygotowano zestawienie, z którego wynika, że dostarczono 10 238 telegramów. W kolejnych latach liczba ta malała: w 1941 r. było to 3844, w 1942 zaledwie 119, a w 1943 i 1944 r. nie obsługiwano już zewnętrznych depesz. Było to związane z wprowadzoną blokadą poczty (vide). Nadesłanie telegramu stanowiło sensację, odnotowywaną w Kronice (vide): „Telegramy są rzadkością. Na Rosz Haszana nadeszła jedna depesza z Ameryki Południowej”1.

Z możliwości wysyłania depesz korzystano natomiast w ruchu wewnętrznym. Wysyłano przede wszystkim życzenia, najczęściej z okazji Nowego Roku. W 1943 r. poczta dostarczyła ok. 5 tys. kartek i depesz z okazji Rosz ha-Szana, w tym 1500 do Mordechaja Chaima Rumkowskiego. Z okazji ślubu Rumkowskiego z Reginą Wajnberger (vide) 27 grudnia 1941 r. poczta getta dostarczyła ponad 600 depesz gratulacyjnych. Życzenia do Prezesa (vide) płynęły też na jego urodziny 27 marca. W 1943 r. opracowano na potrzeby wewnętrzne druk telegramu. Był to formularz zawierający tekst w języku niemieckim oraz jidysz.