1) Scentralizowanie, magazynowanie i przyjmowanie surowców metalowych oraz wyrobów metalowych, zarówno wyprodukowanych w getcie jak i dostarczanych, przeznaczanych na rynek wewnętrzny i zewnętrzny. Obsługiwanie resortów i wydziałów zgodnie z zapotrzebowaniem.
2) Kontrolowanie całego obrotu żelaza i metalu w getcie.
Wydziały i resorty powinny były kierować zapotrzebowanie na materiały metalowe i żelazne kierowane było do Centralnego Magazynu z zaznaczeniem celu, któremu miały służyć żądane artykuły. Zobowiązano również resorty, by zgłaszały do Magazynu informacje o posiadanych materiałach metalowych i żelaznych.
Poza dwiema głównymi siedzibami Magazynu, przy Zgierskiej 62 i Łagiewnickiej 66 składy mieściły się przy ul. Brzezińskiej 71 oraz przy ul. Franciszkańskiej 41. Filia przy ul. Franciszkańskiej została wskazana jako miejsce obowiązkowego dostarczania metalowych surowców wtórnych w okresie od 10 marca do 28 marca 1943 r. Polecenie to zostało zakomunikowane w Obwieszczeniu nr 398 podpisanym przez Hansa Biebowa (vide).