Artystka, rzemieślniczka. Urodziła się w Łodzi 22 września 1890 r. (inna data w dokumentach: 10 października 1895 r.). Córka Jakuba i Ruchli z domu Tenenbaum, siostra malarza Icchoka (Wincentego) Braunera (vide) i Idy Brauner (Wolmanowej), graficzki, projektantki biżuterii. Pracowała jako nauczycielka rysunków w szkołach powszechnych i gimnazjum w Łodzi. Wraz z siostrą Idą prowadziła artystyczne atelier na drugim piętrze kamienicy rodziców przy al. Kościuszki 29, sprzedając batiki, ręcznie malowane suknie, chustki i bieliznę. W latach 30. mieszkała w Szamotułach, zatrudniona na stanowisku kierowniczym w fabryce mebli braci Koerpelów. Od 1935 do 1938 r. przebywała w Wiedniu, następnie wróciła d Łodzi.

Po wybuchu wojny mieszkała w łódzkim getcie, zameldowana z bratem Icchokiem pod adresem: Piwna 21/2. W latach 1941–1944 zatrudniona w resorcie dywanów przy Wolborskiej 44,  od 1942 r. na stanowisku instruktorki. W styczniu 1944 r. oddelegowana na okres próbny do pracy w Wydziale Statystycznym. Wysiedlona razem z bratem w sierpniu 1944 r., zamordowana w Auschwitz