Pod koniec 1928 i na początku 1929 r. jej prace eksponowano w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi. Były to dziecięce główki, "Portret ojca", "Dolce far niente", "Nokturn". W 1931 r. na I Wystawie Obrazów Artystów Wileńskich w Druskiennikach zaprezentowała olejny Portret młodzieńca. Od września 1919 r. zatrudniona w Gimnazjum Żeńskim założonym przez jej ojca przy Zielonej 10 (od 1931 r. noszącego jego imię), pracowała jako nauczycielka i bibliotekarka.
W latach 30. mieszkała z ojcem przy Piotrkowskiej 118. Po wybuchu II wojny światowej uwięziona w łódzkim getcie. W 1944 r. zatrudniona w biurze w Wydziale Statystycznym. Mieszkała razem z ojcem (do jego śmierci) przy ul. Dworskiej 14, następnie przy ul. Żydowskiej 22. W czasie likwidacji getta w sierpniu 1944 r. deportowana do Auschwitz, 27 września osadzona w obozie w Stutthofie (nr obozowy 87822) Dalsze losy nieznane.
Źródła
I. Gadowska, Warunki działalności artystycznej plastyków w getcie łódzkim 1940–1944 w świetle źródeł: dokumentacji administracyjnej, wspomnień i relacji świadków, „Zagłada Żydów. Studia i materiały” 2020, nr 16, s. 94; J. Malinowski, Malarstwo i rzeźba Żydów polskich w XIX i XX wieku, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 296.
W dwudziestopięciolecie Gimnazjum im. Józefa Aba w Łodzi, Łódź: s.n., 1935; Wileńska Stała Wystawa Sztuki. I-sza Wystawa Obrazów Artystów Wileńskich (w Druskiennikach). Lipiec–sierpień 1931 r. [kat. wystawy], Wilno 1931, poz. 1; Z Miejskiej Galerii Sztuki, „Głos Polski” 1928, nr 327, s. 8; Z Miejskiej Galerii Sztuki, „Hasło Łódzkie” 1928, nr 326, s. 9; główki dziecięce – Z miejskiej Galerii Sztuki. Wystawa obrazów Bractwa św. Łukasza, „Echo” 1929, nr 8, s. 4.