Ur. 20 października 1893 r. w Dębni swą niestrudzoną działalnością społeczną postawiła na wysokim poziomie wiele przez Przełożonego Starszeństwa Żydów założonych instytucji. Działalność społeczna pani Rumkowskiej w getcie datuje się nieomal od jego utworzenia.

Pierwszym jej etapem jest protektorat nad Kuchnią dla Inteligencji, powstałą w czerwcu 1940 r. W zrozumieniu sytuacji podupadłej inteligencji, która boleśniej niż ktokolwiek inny odczuła obniżenie stopy życiowej, zabrała się pani Rumkowska energicznie do stworzenia z Kuchni pewnego rodzaju azylu. Doglądając i współpracując przy zakupie bielizny stołowej i naczyń, doborze odpowiedniego uczciwego personelu, usprawnieniu administracji, czy wyszkoleniu służby, interweniując niejednokrotnie w sprawie jakości dostarczanych produktów, przyczyniła się pani Rumkowska wydatnie do wzorowej organizacji kuchni. W rezultacie konsument jadał na czystym białym obrusie, w estetycznych naczyniach, w otoczeniu ludzi odpowiednich mniej więcej poziomem. O przyjęcie w poczet konsumentów zabiegano usilnie, co świadczy o wielkiej żywotności placówki. Dbała także pani Rumkowska, by dość liczne obiady ulgowe i bezpłatne wydawane przez Kuchnię dostały się w odpowiednie ręce. Protektorat pani Rumkowskiej nad Kuchnią dla Inteligencji trwał do chwili zamienienia jej na kuchnię resortową.

Drugim z kolei etapem działalności pani Rumkowskiej był zarząd nad Heimami. I tam podobnie jak w Kuchni dbała pani Rumkowska przede wszystkim o stworzenie warunków zewnętrznych i aprowizacyjnych, które zapewniłyby urlopowiczom maksimum zadowolenia estetycznego, moralnego i zdrowotnego w okresie pobytu. We wszystkich domach wypoczynkowych panowała idealna czystość, gust w urządzeniu, uprzejma obsługa oraz zdrowy i smaczny wikt. W znacznej mierze było to dziełem codziennych inspekcji pani Rumkowskiej. Nie było miejsca na opieszałość w pracy lub nieuczciwe obchodzenie się z produktami tam, gdzie nadzór był tak bezpośredni i częsty. Sama układała pani Rumkowska codziennie menu, sama zasięgała opinii u urlopowiczów, czy są zadowoleni, jakie mieliby ewentualnie życzenia itp. Przeglądała skrupulatnie wykresy wag, informując o przyczynach, gdy robotnik nie poprawiał się, niejednokrotnie przychodząc mu z pomocą w dziedzinie spraw prywatnych. Szczególną opieką otaczała pani Rumkowska Heim dla dzieci, starając się dla nich o dodatki żywnościowe, staranną opiekę lekarską i wychowawczą.

Wskutek ciężkiej choroby zmuszona była zrezygnować z zarządu nad Heimami na krótko zresztą przed ich rozwiązaniem. Niezależnie od pracy w Heimach podjęła także pani Rumkowska protektorat nad bursami przy ul. Staszyca [!] i Gnieźnieńskiej. Warunki higieniczne w chwili objęcia były dość opłakane. Podobnie jak wszędzie walczy pani Rumkowska o odpowiednie warunki zdrowotne, aprowizacyjne, wprowadza korzystne innowacje i tępi nadużycia. Z jej inicjatywy co tydzień inna garstka dzieci z bursy stołuje się w Heimach, nocując jednak u siebie, tak iż nie obciążając szczupłych terenów He imów, korzystają jednak ze wzmożonego wiktu. Niejednokrotnie na wniosek pani Rumkowskiej dzieci wątłe pozostają na jeszcze jedną turę.
Protektorat nad bursami przerwany został także wskutek ciężkiej choroby, mimo to dzieci z burs nadal zwracają się często do pani Rumkowskiej w ciężkich dla się okolicznościach oraz składają dowody swej pamięci, jak to w dzień matki itp.

Pokrewny teren pracy znalazła także pani Rumkowska w Resorcie Młodocianym przy ul. Łagiewnickiej 37, gdzie dba o idealną czystość sal, higienę dzieci, o ich od- powiednie ubranie i obucie, uciekając się także do osobistych interwencji w Wydziale Odzieżowym czy Obuwianym [!]. Sama dogląda akcji dożywiania, osobiście dzieląc przyznane resortowi talony i ważąc prowiant.