Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 26-04-2025
Ur. 13 lutego 1893 r., organizator i kierownik Centralnej Buchalterii getta. Od 11 sierpnia 1942 r. członek prezydium NIK (później FUKR).
Wnuk znanego łódzkiego fabrykanta Szai Rozenblatta. Członek zarządu Towarzystwa Szerzenia Oświaty i Wiedzy Technicznej wśród Żydów.
Przed wojną mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 152. W getcie zamieszkał wraz ze swoją żoną Romaną i bratem Tadeuszem przy ul. Franciszkańskiej 12/21, dzieląc czteropokojowe mieszkanie z rodziną kierownika Kasy Głównej Salomona Sera oraz Arnoldem Mostowiczem (wówczas Moszkowiczem) i jego żoną Jadwigą. Obaj bracia zginęli w Auschwitz.
W powojennych wspomnieniach Arnold Mostowicz opisał Rosenblattów:
„Bracia Rozenblatt byli w trzecim pokoleniu potomkami całkowicie spolonizowanej rodziny łódzkich baronów przemysłu włókienniczego. Młodszy z braci, dziwak i abnegat, był w warunkach gettowych z góry skazany na upadek. Starszy – błyskotliwy i inteligentny, zajmował przy Prezesie jakieś poważniejsze stanowisko. Nie znosili się nawzajem, czemu trudno było się nie dziwić: jeden stanowił antytezę drugiego. Żona starszego z Rozenblattów żyła tak, jak gdyby tylko chwilowo i z własnej woli przebywała za drutami. Z żydostwem nie miała nic wspólnego i czuła się w getcie całkowicie wyobcowana. Jej dotychczasowe życie toczyło się dziwnymi drogami. Obecny jej mąż był piątym z rzędu i gdyby nie wojna, prawdopodobnie nie ostatnim. Matka jej, siedemdziesięciopięcioletnia doktorowa A.[brutinowa], była kiedyś jedną z najpiękniejszych kobiet Łodzi. Opowiadano, że życie jej stanowiło pasmo sukcesów sercowych. Tu w getcie nie wychodziła prawie z łóżka, obsługiwana przez córkę. Od rana do wieczora uczyła się francuskiego, miała bowiem pewność, że jej się ten język przyda po zakończeniu wojny” 1.
Wnuk znanego łódzkiego fabrykanta Szai Rozenblatta. Członek zarządu Towarzystwa Szerzenia Oświaty i Wiedzy Technicznej wśród Żydów.
Przed wojną mieszkał przy ul. Piotrkowskiej 152. W getcie zamieszkał wraz ze swoją żoną Romaną i bratem Tadeuszem przy ul. Franciszkańskiej 12/21, dzieląc czteropokojowe mieszkanie z rodziną kierownika Kasy Głównej Salomona Sera oraz Arnoldem Mostowiczem (wówczas Moszkowiczem) i jego żoną Jadwigą. Obaj bracia zginęli w Auschwitz.
W powojennych wspomnieniach Arnold Mostowicz opisał Rosenblattów:
„Bracia Rozenblatt byli w trzecim pokoleniu potomkami całkowicie spolonizowanej rodziny łódzkich baronów przemysłu włókienniczego. Młodszy z braci, dziwak i abnegat, był w warunkach gettowych z góry skazany na upadek. Starszy – błyskotliwy i inteligentny, zajmował przy Prezesie jakieś poważniejsze stanowisko. Nie znosili się nawzajem, czemu trudno było się nie dziwić: jeden stanowił antytezę drugiego. Żona starszego z Rozenblattów żyła tak, jak gdyby tylko chwilowo i z własnej woli przebywała za drutami. Z żydostwem nie miała nic wspólnego i czuła się w getcie całkowicie wyobcowana. Jej dotychczasowe życie toczyło się dziwnymi drogami. Obecny jej mąż był piątym z rzędu i gdyby nie wojna, prawdopodobnie nie ostatnim. Matka jej, siedemdziesięciopięcioletnia doktorowa A.[brutinowa], była kiedyś jedną z najpiękniejszych kobiet Łodzi. Opowiadano, że życie jej stanowiło pasmo sukcesów sercowych. Tu w getcie nie wychodziła prawie z łóżka, obsługiwana przez córkę. Od rana do wieczora uczyła się francuskiego, miała bowiem pewność, że jej się ten język przyda po zakończeniu wojny” 1.