Ur. 5 maja 1897 r. [!] w Łodzi. Po utworzeniu getta prezes powołał go jako fachowca od przemysłu obuwniczego do I Komitetu, który miał za zadanie zorganizować pracę oraz produkcję w getcie. Przełożony Starszeństwa powierzył Pruszyckiemu organizację pierwszej fabryki obuwia. Pruszycki zaczął w czerwcu 1940 r. jako kierownik Fabryki Obuwia, ul. Wojska Polskiego (Sulzfelderstrasse 79). Niesnaski z komisarycznym współkierownikiem Lewinem doprowadziły do jego ustąpienia. Od lipca 1942 r. Pruszycki został kierownikiem technicznym Magazynu Używanego Obuwia (vide Magazyn używanego obuwia).

Z żoną Małką (ur. 1897) i dziećmi Majerem (ur. 1919), Judą (ur. 1932) i Teodorem (ur. 1930) mieszkał w getcie przy ul. Podrzecznej 12, a następnie przy ul. Kościelnej 4/1. Z kart meldunkowych wynika, że małżeństwo miało jeszcze urodzonego w 1941 r. syna Mozesa.