Pomnik znajdujący się w północnej części parku Staromiejskiego w Łodzi, przy ul. Wolborskiej. Powstał z inicjatywy Fundacji Karta z Dziejów, założonej w 1991 r. Celem jej działań było wsparcie powstawania w różnych miastach dzieł sztuki, które będą upamiętnić Żydów zamieszkujących przez stulecia polskie ziemie. 

Pomnik został odsłonięty w 1995 r. Przedstawia postać Mojżesza (odlanego z brązu) trzymającego tablice z dziesięciorgiem przykazań, umieszczoną na wysokim, 3,5-metrowym cokole z czerwonego granitu (symbolizującym Morze Czerwone), w który wmurowano urnę z ziemią z Jerozolimy. Postać Mojżesza jest opleciona zerwanymi sznurami (symbol wyjścia z niewoli egipskiej) oraz znajdują się na niej języki ognia, które mogą ewokować skojarzenia zarówno z piecami krematoryjnymi, jak i z gorejącym krzewem.

Na cokole wyryto napis: „Dekalog. Rzeźba dłuta Gustawa Zemły ofiarowana miastu Łodzi przez Kartę z Dziejów, Fundację dla Upamiętnienia obecności Żydów w dziejach Polski, Listopad 1995”. Projekt otoczenia pomnika powstał w pracowni J. Jańca.

Pomnik ma upamiętniać Żydów zamieszkujących tę część Łodzi oraz być symbolem pojednania i pokoju.