Określenie, którego treścią jest to wszystko, co rozgrywa się nie w świecie zewnętrznym, lecz w ramach życia gettowego. „Co nowego w getcie?” – to stereotypowe pytanie, które jeden mieszkaniec getta zadawał drugiemu podczas umyślnego lub przypadkowego spotkania. Pogłoski w getcie to nie tylko fakty, które każdy przekazywał ze swej dziedziny, lecz także – a raczej przede wszystkim – plotki roznoszone po getcie z powodu braku autentycznych informacji.
 
Pogłoski z getta zazwyczaj dotyczyły zaopatrzenia, pracy, wydarzeń w resortach, przedsięwzięć i projektów Przełożonego Starszeństwa, mniejszych i większych afer typu „Kronika skandalu”, wreszcie zdarzeń i zarządzeń władz niemieckich, odnoszących się do losu samego getta. Ponieważ wielu mieszkańców getta miało ambicję bycia dobrze i odpowiednio wcześnie poinformowanym, rozprzestrzeniano pogłoski, które często niepokoiły i doprowadzały do ciężkich stanów depresyjnych mieszkańców.
 
Dochodziło do tego, że pogłoski, nawet prawdziwe, były przyjmowane sceptycznie, podczas gdy plotki niekontrolowane, uchodziły za fakty i prowadziły potem do dużych rozczarowań.
 
Przyczyną tego zjawiska była sama instytucja getta, odizolowanie go od świata, od
rzeczywistości i normalnego stanu rzeczy.