Ur. 6 grudnia 1893 r., przed wojną ważny urzędnik firmy Ejtingon w Łodzi, od lipca 1940 r. w Gminie, 19 lipca 1943 r. mianowany kierownikiem Wydziału Skórzano-Rymarskiego. Po odejściu niemieckiego kierownika Schaumburga (Gettoverwaltung) Amtsleiter Biebow powołał go na stanowisko specjalisty do spraw zakładów skórzanych w Gettoverwaltung z zachowaniem jego dotychczasowej funkcji kierownika wyżej wymienionego zakładu. Podlaski uchodził za jednego z najbardziej zdolnych mężczyzn getta i był bardzo ceniony przez Przełożonego Starszeństwa.

W getcie mieszkał z żoną Esterą (ur. 1897) oraz dziećmi Henrykiem (Rysiek) (ur. 1925), Januszem (ur. 1929) i Ireną (ur. 1931) przy ul. Zgierskiej 10, a następnie ul. Ber- ka Joselewicza 16/13. W czerwcu 1944 r. wszedł w skład Komisji (Komitetu) Międzyresortowej, która przygotowywała listy robotników dla pracującej w Centralnym Więzieniu Komisji organizującej wysiedlenia (m.in. wysyłającej wezwania do deportacji). Jego syn Rysiek Podlaski był członkiem kierownictwa organizacji młodzieży. Często wspomina go w swoim dzienniku Dawid Sierakowiak.