1.  Ur. w 1884 r., od 8 maja 1942 r. kierownik rejonowy Wydziału Budowlanego1, potem kierownik Sekcji Napraw. Zimą 1943/1944 r. otrzymał odpowiedzialne zadanie budowy baraków na terenie Radegast. Tam zimą w bardzo ciężkich warunkach budował pierwsze baraki, w których miała być podjęta później produkcja tak zwanych prowizorycznych domków. Olszer uchodził w getcie za jednego za najbardziej zdolnych inżynierów w zakresie budownictwa.

2. Ur. w 1894 r., od 8 maja 1942 r. Wydział Budowlany, kierownik Sekcji Remontowej. 2

W 1930 r. założył firmę „Hil Olszer. Biuro Robót Budowlanych” z siedzibą przy ul. Narutowicza 35. Był to również jego przedwojenny adres zamieszkania. W getcie natomiast z żoną Jadwigą z Szadkowskich (1911–1989) mieszkał przy ul. Wolborskiej 33, a następnie przy  ul. Zagajnikowej 23. Synowie Ryszard Gabriel (ur. 1933) i Alfred Emanuel (ur. 1934) mieszkali przez całą wojnę u dziadków Marii i Leona Szadkowskich poza gettem, przy ul. Centralnej 2 mieszczącej się na Marysinie. Podczas likwidacji getta Jadwiga uciekła do swoich rodziców i synów, Harry natomiast został wywieziony w październiku 1944 r. do Sachsenhasusen-Oranienburg, a stamtąd do Königs Wusterhausen. Jadwiga po wojnie emigrowała z synami do Stanów Zjednoczonych. Harry po wyzwoleniu wrócił do Łodzi. W 1947 r. był jednym ze świadków podczas procesu Izaaka Gutmana prowadzonego przez Sąd Obywatelski przy Centralnym Komitecie Żydów w Polsce. Zmarł w Łodzi w 1958 r. i został pochowany jest wraz z żoną (zm. 1989) na cmentarzu komunalnym na Dołach.