Ur. 29 kwietnia 1876 r. w Nikolsburgu1 (trzeci praski transport). Po ukończeniu studiów teologicznych był rabinem i nauczycielem religii w Komotau2 (Sudety), z możliwością sprawowania funkcji rabina także w okolicznych gminach żydowskich. Jako rabin polowy oślepł w wyniku szoku nerwowego w 1918 r., nie przestał jednak pełnić swoich funkcji. Zorientowany narodowo przyłączył się do ruchu syjonistycznego. W październiku 1938 r. jako emigrant przybył do Pragi, w październiku 1941 r. do getta w Litzmannstadt. Prezes zaopiekował się nim, nie mógł jednak zapobiec wysiedleniu go razem z żoną we wrześniu 1942 r.
Był ostatnim rabinem synagogi chomutowskiej. Funkcję tę sprawował od 1906 r. do chwili wyjazdu do Pragi. Z żoną Ma- tyldą (ur. 1872) zamieszkał w getcie przy ul. Zgierskiej 3/10.
Przypisy
2 Komotau (Chomutov) – miasto w zachodnich Czechach, w październiku 1938 r., na mocy układu monachijskiego, włączone do III Rzeszy. W 1939 r. liczyło 33,5 tys. mieszkańców, głównie Niemców Sudeckich.