Urodził się 14 grudnia 1897 r. w Busku Zdroju. Przed wojną pracował jako kupiec. Był działaczem Bundu, a w getcie członkiem władz tej partii. W getcie włączył się w organizację kuchni rejonowej przy ul. Żytniej, uruchomionej we wrześniu 1940 r. W końcu listopada Baruch Praszkier (vide) zaprosił Kaufmana do pracy przy organizacji kuchen gminnych, włączając go najpierw do dziesięcioosobowej Komisji Kuchen, a następnie do trzyosobowego prezydium kierującego Wydziałem Kuchen z siedzibą przy ul. Dworskiej 1. Po odejściu Praszkiera do Wydziału do Specjalnych Poruczeń (vide Abteilung für Besondere Angelegenheiten) został kierownikiem Wydziału. Jego bliską współpracowniczką była Rywa Cytryn (vide), która wspominała go po latach:

„Kaufman został mianowany kierownikiem Wydziału Kuchen, instytucji zatrudniającej 3000 osób. Trzeba przyznać, że Kaufman był porządnym człowiekiem. Świadomy swojej pozycji wykorzystywał ją dla dobra wszystkich, choć nie był w stanie zlikwidować głodu panującego w getcie. Po prostu nie było wystarczającej ilości jedzenia”1.

Wspominała również, że przychodził do jej pokoju na tajne spotkania z Chaimem Widawskim, przekazującym informacje zaczerpnięte z tajnego nasłuchu radiowego.

Po getcie krążył dowcip wynikający z faktu, że zbieżności nazwisk komendanta Straży Ogniowej Henryka Kaufmana oraz kierownika Wydziału Kuchen: „W getcie są dwaj Kaufmanowie: jeden od ognia (Kaufman, szef strażaków) i jeden od wody (Kaufman kierownik Wydziału Kuchen…)”2.

Kaufman przed wojną mieszkał z żoną Chają Frymetą (1900-1944) i synem Salomonem (ur. 1927) przy ul. P.O.W. 21, w getcie przy ul. Drewnowskiej 49 oraz Franciszkańskiej 30. W sierpniu 1944 r. deportowany do Auschwitz. Według relacji syna zmarł 24 marca 1945 r. w Hildesheim koło Hanoweru.