Data aktualizacji: 29-01-2026
Data dodania: 21-04-2025
Ur. 19 lutego 1893 r. w Gostyninie (Polska). Otrzymał tradycyjne żydowskie wychowanie i od wczesnych lat działał
aktywnie jako strażnik żydowskiego dziedzictwa duchowego. Był wieloletnim sekretarzem żydowskich gimnazjów1 w Ło-
dzi, przewodniczącym organizacji młodzieżowej (wychowanie w języku hebrajskim). Jednocześnie popularny w kręgach towarzyskich jako propagator i protektor funduszu syjonistycznego2. W marcu 1941 r. Przełożony Starszeństwa powołał go razem z E. Tabaksblatem na stanowisko kierownika Wydziału Szkolnego, a po jego rozwiązaniu na kierownika Komisji Przewarstwowień. W związku z jej działalnością był w stałym kontakcie z Przełożonym Starszeństwa. Od jesieni 1942 r. był członkiem rady lektorów przy Archiwum (vide Archiwum), której zadaniem było sprawdzanie prac tej instytucji pod względem prawidłowości użytego materiału.
aktywnie jako strażnik żydowskiego dziedzictwa duchowego. Był wieloletnim sekretarzem żydowskich gimnazjów1 w Ło-
dzi, przewodniczącym organizacji młodzieżowej (wychowanie w języku hebrajskim). Jednocześnie popularny w kręgach towarzyskich jako propagator i protektor funduszu syjonistycznego2. W marcu 1941 r. Przełożony Starszeństwa powołał go razem z E. Tabaksblatem na stanowisko kierownika Wydziału Szkolnego, a po jego rozwiązaniu na kierownika Komisji Przewarstwowień. W związku z jej działalnością był w stałym kontakcie z Przełożonym Starszeństwa. Od jesieni 1942 r. był członkiem rady lektorów przy Archiwum (vide Archiwum), której zadaniem było sprawdzanie prac tej instytucji pod względem prawidłowości użytego materiału.
Oskar Rosenfeld
Był synem Miriam i Hirsza. Jego dziadkiem ze strony matki był Mosze Turner, gaon nieświeski, zaś ze strony ojca lubelski rabin Mosze ben Josef. W Łodzi ukończył łódzką szkołę rzemieślniczą przy ul. Pomorskiej 46/48, uzyskując dyplom majstra tkackiego. Od 1912 r. był sekretarzem gimnazjum, mieszczącego się przy ul. Magistrackiej 21 (obecnie ul. A. Kamińskiego). Działalność społeczną rozpoczął jako przewodniczący syjonistycznej organizacji młodzieżowej Lomdei sfat ewer (Uczniowe dawnego języka). Współpracował z pierwszą Habama haiwrit (Sceną hebrajską). Był aktywny w zarządach towarzystwa Chewra machse leskenim (Opieka nad starszymi ludźmi) i w klubie sportowym Bar Kochba. W 1931 r. został wybrany do zarządu Organizacji Syjonistycznej w Łodzi, był odpo- wiedzialny za sprawy lokalne oraz organizacje młodzieżowe. Wszedł również do Rady Partyjnej Organizacji Syjonistcznej w Polsce. Z ramienia Komitetu Syjonistycznego kierował związkiem „Dorszej Cyjon”, działającym przy Stowarzyszeniu Drobnych Kupców. Był jednym z prelegentów Uniwersytetu Ludowego oraz członkiem zarządów funduszy „Keren Hajesod” i „Keren Kajemat”. Przewodniczył Komisji Certyfikacji przy łódzkim Urzędzie Palestyńskim.
Z żoną Rachelą (ur. 1896) i córką Felicją (ur. 1926) mieszkał przed wojną przy ul. Magistrackiej 14, a w getcie przy ul. Dworskiej 14 (obecnie ul. Organizacji WiN). W sierpniu 1944 r. został wywieziony z rodziną do Auschwitz. Rachela Karo zmarła na tyfus w Bergen-Belsen, natomiast Mosze zmarł 21 stycznia 1945 r. w Dachau. Wojnę przeżyła córka, która wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych.
Był synem Miriam i Hirsza. Jego dziadkiem ze strony matki był Mosze Turner, gaon nieświeski, zaś ze strony ojca lubelski rabin Mosze ben Josef. W Łodzi ukończył łódzką szkołę rzemieślniczą przy ul. Pomorskiej 46/48, uzyskując dyplom majstra tkackiego. Od 1912 r. był sekretarzem gimnazjum, mieszczącego się przy ul. Magistrackiej 21 (obecnie ul. A. Kamińskiego). Działalność społeczną rozpoczął jako przewodniczący syjonistycznej organizacji młodzieżowej Lomdei sfat ewer (Uczniowe dawnego języka). Współpracował z pierwszą Habama haiwrit (Sceną hebrajską). Był aktywny w zarządach towarzystwa Chewra machse leskenim (Opieka nad starszymi ludźmi) i w klubie sportowym Bar Kochba. W 1931 r. został wybrany do zarządu Organizacji Syjonistycznej w Łodzi, był odpo- wiedzialny za sprawy lokalne oraz organizacje młodzieżowe. Wszedł również do Rady Partyjnej Organizacji Syjonistcznej w Polsce. Z ramienia Komitetu Syjonistycznego kierował związkiem „Dorszej Cyjon”, działającym przy Stowarzyszeniu Drobnych Kupców. Był jednym z prelegentów Uniwersytetu Ludowego oraz członkiem zarządów funduszy „Keren Hajesod” i „Keren Kajemat”. Przewodniczył Komisji Certyfikacji przy łódzkim Urzędzie Palestyńskim.
Z żoną Rachelą (ur. 1896) i córką Felicją (ur. 1926) mieszkał przed wojną przy ul. Magistrackiej 14, a w getcie przy ul. Dworskiej 14 (obecnie ul. Organizacji WiN). W sierpniu 1944 r. został wywieziony z rodziną do Auschwitz. Rachela Karo zmarła na tyfus w Bergen-Belsen, natomiast Mosze zmarł 21 stycznia 1945 r. w Dachau. Wojnę przeżyła córka, która wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych.