Akronim słów Jeden Pan Powiedział.

Oficjalna komunikacja w getcie była bardzo utrudniona. Zaledwie przez kilka miesięcy ukazywała się gazeta (vide „Geto-Cajtung”), która zawierała przede wszystkim oficjalne informacje, stając się narzędziem propagandy administracji żydowskiej. Mordechaj Chaim Rumkowski wykorzystywał spotkanie w szerszym lub węższym gronie do omawiania sytuacji w getcie. Najszybszym sposobem komunikowania stały się informacje przekazywane z ust do ust, określane jako JPP, czyli Jeden Pan Powiedział, lub też „radio gadane”. Bardzo często zmieniały one pierwotne brzmienie, przekształcając się w wyolbrzymione plotki. Najczęściej rozsiewano plotki dotyczące racji żywnościowych. Informacje te, mimo że niesprawdzone, skutkowały skokami cen na czarnym rynku. Plotki pieczołowicie odnotowywano w Kronice (vide), ich przytaczanie służyło w jakiejś mierze pokazaniu problemów getta, których nie omawiano wprost z powodu autocenzury. Łatwiej było przekazać informacje np. o głodzie czy grożącym wysiedleniu, ubierając je w kostium plotki. Plotki szybko docierały do Prezesa (vide), który nieustannie z nimi walczył, grożąc plotkarzom nawet sądem i srogimi karami.