Doktor, ur. w 1898 r. w Taborze (Czechosłowacja). W 1922 r. ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Praskiego. Od 1927 r. pracował jako adwokat w Pradze. Do getta trafił drugim transportem praskim 22 października 1941 r. Miesiąc później, 22 listopada, mianowany na stanowisko sędziego w Sądzie gettowym. Od stycznia 1942 r. przewodniczący Wydziału Karnego Sądu.


W getcie mieszkał najpierw przy ul. Dworskiej 77 (obecnie ul. Organizacji WiN), następnie przy ul. Gnieźnieńskiej 1. Dwa tygodnie po nim do getta dotarła Helga May (1921–1970). Według przekazów rodzinnych uczyniła to dobrowolnie z miłości do Feygla. Zamieszkali razem, a 23 maja 1943 r. pobrali się. Tuż przed likwidacją getta, w lipcu 1944 r., Feygl został skierowany do pracy w Wydziale Metalowym I. W sierpniu 1944 r. Feyglowie zostali wywiezieni do obozu w Auschwitz. Stamtąd trafił do obozu w Riederloh, gdzie zmarł, natomiast Helga doczekała wyzwolenia w Gross-Rosen.