Urodził się w Warszawie 1 stycznia 1896 r. Dyplom lekarski zdobył w 1923 r. Pracował jako internista w łódzkiej Ubezpieczalni Społecznej. Był członkiem Izby Lekarskiej. Należał do Związku POW, w 1929 r. wszedł w skład komisji rewizyjnej łódzkiego koła.

Z żoną Romaną (1897–1944) i córką Stefanią (1926–1944) mieszkał przy ul. Kilińskiego 105, a w getcie przy Wesołej 15.

W getcie pełnił funkcję naczelnego lekarza szpitala zakaźnego przy ul. Drewnowskiej 75. Wspomina go w powojennej relacji Zygmunt Grynszpan ze Związku Inwalidów w getcie. Doktor Epstein miał uczestniczyć w nielegalnych spotkaniach byłych wojskowych.

Został deportowany w sierpniu 1944 r. do Auschwitz, następnie do Dachau, gdzie zmarł 24 listopada 1944 r. Żona z córką zostały skierowane z Auschwitz do Stutthofu, tam obie zmarły.