Inaczej czerwonka. Ostra zakaźna choroba (vide) bakteryjna, której objawami są krwawo-śluzowa biegunka i gorączka. Latem 1940 r. odnotowano nasilenie tej choroby w całym mieście, a w getcie zachorowalność przybrała postać epidemii, co stało się m.in. oficjalnym powodem wprowadzenia blokady poczty (vide). W lipcu zachorowało 25381 osób, a zmarło 1366. Dzienna śmiertelność sięgała 55 osób, przy czym najczęstszą przyczyną zgonu była właśnie dyzenteria. Dzięki wprowadzonym rygorystycznym przepisom sanitarnym udało się wyeliminować ogniska zakażeń, choć wciąż była to najczęstsza choroba wśród zakaźnych (w październiku 1940 r. na 285 przypadków chorób zakaźnych aż 222 to czerwonka).

W kolejnych latach zachorowalność była niewielka; najwyższą liczbę przypadków miesięcznie odnotowano we wrześniu 1941 r. – 333, oraz w lipcu 1942 – 130. Częściej na czerwonkę chorowano latem, gdy do getta dostarczano więcej warzyw i owoców. Wyższa zachorowalność widoczna była również w grudniu 1941 r., kiedy na dyzenterię zachorowały 92 osoby, głównie spośród osób deportowanych z Rzeszy i Protektoratu, nieprzystosowanych do warunków getta.