Niem. Erholungsheime für Jugendliche. Został urządzony wiosną 1943 r. przy ul. Kaufmanna. Przeznaczony był dla młodocianych robotników w wieku od 10 do 17 lat. W organizację domu włączona została Komisja Przewarstwowienia (vide), która kwalifikowała kandydatów do Domu Wypoczynkowego (vide) i sprawowała nadzór wychowawczy. Do pracy w charakterze opiekunów zostali skierowani Stella Rein (vide) i Elimejlech Szwarc. Odpoczywający mieli do dyspozycji boisko i salę gimnastyczną. Pobyt wypoczynkowy trwał osiem dni, jednorazowo przebywało w nim 100 osób. Pierwszy turnus rozpoczął się 12 maja 1943 r. Zgodnie z założeniem odpoczywający mieli otrzymywać cztery posiłki i pół chleba dziennie. O innych planach informowano w Kronice (vide):

„Przewidziano czterech wychowawców, którzy mają zajmować się dziećmi i przede wszystkim w tym krótkim czasie intensywnie wpływać wychowawczo na młodzież. Największą wagę należy przykładać do higieny i wykorzystywania wolnego czasu. Po posiłku obowiązywać będzie drzemka, potem spacer albo krótkie wycieczki, o ile pozwoli na to ograniczona przestrzeń. W godzinach przedpołudniowych przewidziano ćwiczenia gimnastyczne i zabawy. Prezes ma nadzieję, że w ciągu lata zapewni przyjemność jednotygodniowego urlopu ok. 2000 dzieciom”1.

Pobyt w Domu Wypoczynkowym wykorzystywano do zawierania małżeństw (vide Reforma zawierania małżeństw): 13 czerwca 1943 r. Mordechaj Chaim Rumkowski udzielił ślubu 8 parom, a 20 czerwca – 12.  

W sierpniu 1943 r. na rozkaz Hansa Biebowa (vide) wszystkie domy wypoczynkowe zostały zamknięte.