Zbiornię i Dom dla Bezdomnych założono 27 czerwca 1940 r. w pomieszczeniach przy ul. Żurawiej 4. Z księgi meldunkowej wynika, że kilkanaście mieszkających tam wcześniej przebywało w szpitalu przy ul. Wesołej 17. W okresie od 27 czerwca do końca grudnia 1940 r. w Domu przebywało 96 osób, z których zmarło 25. W większości były to osoby starsze. Kierowano do niego również Żydów zwalnianych z więzień lub obozów pracy, niepochodzących z Łodzi. Ciasnota panująca w zbiorni oraz złe warunki sanitarne sprawiły, że w marcu 1941 r. otworzono w dwóch domach parterowych przy ul. Dworskiej 77 drugą zbiornię, mogącą pomieścić 200 kobiet i mężczyzn. Większość osób została wysiedlona w czasie deportacji w 1942 r. Po 1942 r. bezdomnych kierowano do pomieszczeń przy ul. Dworskiej 77.