Profesor zwyczajny w Niemieckiej Wyższej Szkole Technicznej w Pradze, naukowo pracował w dziedzinie technologii chemicznej, chemii nieorganicznej i chemiczno-technicznej analizy. Zajmował się teorią chlorowapnia, która była szeroko omawiana w świecie naukowym.
Prezes zabrał go najpierw do domu wypoczynkowego, a latem 1942 r. zatrudnił w Laboratorium Chemiczno-Farmaceutycznym, przy pl. Kościelnym 4/6. Po zaledwie kilku dniach prof. Ditz podczas pracy dostał zawału serca, który był skutkiem niedożywienia. Zmarły pracował w getcie nad podręcznikiem chemii nieorganicznej.
Hugo Ditz studiował na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu, gdzie w 1902 r. zdobył stopień doktora. W 1904 r. habilitował się na podstawie rozprawy na temat chlorków. W latach 1908–1938 pracował w Niemieckiej Wyższej Szkole Technicznej. Do getta został deportowany razem z żoną Franciszką Fajgą z domu Witcze (ur. 1899). Zamieszkali początkowo przy ul. Hutnicznej 5a, następnie w domu wypoczynkowym na Marysinie. Franciszka Ditz zmarła 7 czerwca 1942 r.