Urodził się 13 sierpnia 1883 r. w Białymstoku jako syn Izaaka i Pauliny z domu Bulkosztajn. Studiował w Moskwie i Berlinie, gdzie uzyskał dyplom w 1917 r. W trakcie studiów ożenił się z pochodzącą z Libawy na Łotwie Iną Landau (1887–1944). Ich syn Arved (1914–2000) urodził się w Charlottenburgu (dzielnica Berlina).

Datyner zamieszkał w Łodzi i rozpoczął praktykę lekarską przed 1926 r. Po wybuchu wojny rodzina została w październiku 1939 r. wysiedlona z mieszkania przy ul. Zachodniej 59 na ul. Andrzeja 27, a w marcu 1940 r. – na teren getta. Syn w 1938 r. wyjechał na studia do Anglii, przeżył wojnę.

W getcie Datyner wraz z żoną mieszkał początkowo przy ul. Zgierskiej 21, następnie przy ul. Drewnowskiej 34. Pracował jako lekarz w Wydziale Zdrowia (vide), a po likwidacji szpitali został przydzielony do ambulatorium w Wydziale Czapniczym (vide).

W sierpniu 1944 r. ewakuowany z żoną do obozu Auschwitz-Birkenau, gdzie oboje zostali zamordowani w komorze gazowej.