W zakres Wydziału Cywilnego Sądu Przełożonego Starszeństwa Żydów (vide) wchodziły sprawy wynikające z nieprzestrzegania przyjętych norm prawa cywilnego, handlowego i zwyczajowego, przepisów prawa niemieckiego oraz Przełożonego Starszeństwa Żydów. Przyjęto zasadę naprawiania szkody, dobrej wiary i uczciwości w obrocie, oraz wywią­zywania się z zobowiązań zaciągniętych w getcie. Sąd miał nakłaniać strony do zawierania ugód.
Trafiało tu wiele spraw drobnych, które sędziowie nazywali „sprawami czulentowymi”, co wzięło się stąd, że do Sądu trafiały nawet takie sprawy, jak przypalony przez piekarza czu­lent. Sprawy takie rozpatrywano głównie w 1940 r., kiedy jeszcze funkcjonował rynek prywat­nych usług i istniała możliwość samodzielnego zlecania czynności piekarzom czy krawcom. W kolejnych latach wszelka prywatna inicjatywa stała się nielegalna.