Ur. w 1900 r. w Łodzi. Już jako młody człowiek zajmował się dziennikarstwem, był współpracownikiem polskich gazet, głównie łódzkich. W Archiwum (vide Archiwum ) do chwili zachorowania na gruźlicę pisał „Kronikę Codzienną”. Zmarł 6 kwietnia 1943 r. (grób na Marysinie).

Był współpracownikiem kilku łódzkich gazet, m.in. liberalnej, powiązanej z łódzkim przemysłem „Ilustrowanej Republiki”, pisząc pod pseudonimem Stanisław Cukier. Specjalizował się w tematyce gospodarczej. Z ojcem Ludwikiem Lajzerem (ur. 1864 r.) oraz siostrą Melanią (ur. 1902 r.) mieszkał przed wojną przy al. Kościuszki 24, natomiast w getcie przy ul. Franciszkańskiej 38/10.

Jego ojciec Ludwik był zasłużonym łódzkim działaczem społecznym. Działał m.in. w stowarzyszeniu „Dobroczynność”. Był jednym z założycieli Towarzystwa Żydowskich Szkół Średnich w Łodzi. Od 1930 r. był członkiem prezydium towarzystwa Bnej Brit w Łodzi