Wśród występujących w getcie chorób występowały także choroby weneryczne, które dotknęły przede wszystkim znajdujące się w getcie prostytutki. W celu kontroli chorób już na początku 1940 r. pacjentki przeniesione z innych szpitali z miasta ulokowano w placówce przy ul. Wesołej 12 (obecnie nie istnieje). Następnie w 1941 r. w celu leczenia chorób wenerycznych utworzono przy ul. Garbarskiej 7 specjalny Szpital nr V z 10 łóżkami, który funkcjonował do 1 lutego 1942 r., zatrudniając 2 lekarzy, 3 pracowników sanitarnych oraz 11 urzędników.

Specjalistą od chorób wenerycznych był dermatolog dr Salomon Chorec-Brotman. W okresie od kwietnia 1941 r. do marca 1942 r. w szpitalu przyjęto 62 pacjentek, 6 leczono na choroby weneryczne w innych placówkach.