Profesor. 
Ur. 4 lutego 1872 r. w Berlinie, pochodził z rodziny uczonych i artystów, studiował medycynę na uniwersytecie w Berlinie i tam osiedlił się jako lekarz ogólny.
Jako młody lekarz poświęcił się pracy naukowej, głównie badaniom nad rakiem. Będąc wykładowcą Berlińskiej Kliniki Medycznej, został oddelegowany do Instytutu Speyera we Frankfurcie nad Menem, gdzie pracował do roku 1941. W październiku 1941 r. przybył z Frankfurtu do getta. Przełożony Starszeństwa Żydów umożliwił mu kontynuację studiów bakteriologicznych, zatrudniając go w laboratorium szpitalnym.

Od wiosny 1942 r. do końca 1943 r. Caspari wygłaszał wykłady na temat fizjologii odżywiania, jak również na temat związku odżywiania z chorobami specyficznymi dla getta. Po likwidacji szpitala Caspari otrzymał pracę w Wydziale Statystycznym, gdzie przygotowywał tabele na temat umieralności w getcie.
Praca była na ukończeniu, gdy profesor Caspari zachorował i zmarł 21 stycznia 1944 r. Wysiedlenie jego żony jesienią 1942 r. i skąpe wyżywienie w ostatnich miesiącach przyspieszyły śmierć 72-letniego uczonego.  
Wilhelm Caspari studiował chemię i medycynę na uniwersytetach we Freibergu i Ber- linie, zaś tytuł doktora medycyny uzyskał w 1895 r. w Lipsku. Do 1914 r. pracował w Berlinie, a podczas I wojny światowej był lekarzem na froncie zachodnim. Po jej zakończeniu zajmował się rehabilitacją inwalidów wojennych. Był jednym z najwybitniejszych specjalistów w dziedzinie nowotworów. Początkowo w swojej pracy zajmował się problemem odżywiania i metabolizmu. Później zainteresował się leczeniem nowotworów. Był jednym z pionierów użycia materiałów radioaktywnych w leczeniu tej choroby. Jego wysoką pozycję w przedwojennym środowisku lekarskim potwierdza fakt, iż był członkiem naukowych towarzystw medycznych w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii i we Włoszech.
Jego najstarszy syn w 1938 r. wyjechał do USA i rozpoczął starania o przyznanie rodzicom wiz. Uzyskał je w 1941 r., jednak wpłynęły do amerykańskiego konsulatu we Frankfurcie dwa dni po wywiezieniu profesora do getta łódzkiego. W getcie Caspari z żoną Gerschel (ur. 1884 r.) zamieszkali początkowo przy ul. Pieprzowej 4, następnie przy ul. Drewnowskiej 15, w budynku zajmowanym przez lekarzy